Razem zbudujemy pokój

Posted on Marzec 1, 2013 by admin in Ruch Tapori

Drogie Dzieci!

Wciąż jesteśmy pod ogromnym wrażeniem prac, które od Was otrzymaliśmy podczas poprzedniej Kampanii. Od czasu spotkania u Rzecznika Praw Dziecka mieliśmy dwukrotnie okazję zaprezentować „Wielką Księgę Nauki” w Kielcach oraz Warszawie.

W tym roku zapraszamy Was do udziału w nowej Kampanii pt.: „Razem zbudujemy Pokój”. Na początku wyruszymy w podróż do Kairu, zwanego „Miastem tysiąca minaretów”. Nazwę tę zawdzięcza wielu meczetom, które w Kairze zbudowane zostały bardzo blisko siebie po to, aby każdy muzułmanin mógł usłyszeć dochodzące z minaretów nawoływania na modlitwę. W podróż do bajecznego Kairu zabierze nas Khadija, która chciała opowiedzieć Wam parę słów o swoim życiu i marzeniach. Później, razem z Khadija oraz dziećmi z całego świata zbudujemy „Most Pokoju”. Chcielibyśmy, aby każde z Was stworzyło jedną Kostkę Pokoju.

Presse-papiers-1-45

Kostki te będą cegiełkami potrzebnymi do zbudowania Mostu. Na następnych stronach Listu znajdziecie wskazówki i instrukcje jak stworzyć „Kostkę Pokoju” oraz kilka wypowiedzi dzieci z innych części świata, dotyczących pokoju. Życzymy Wam dobrej zabawy oraz wielu inspirujących dyskusji. A my już nie możemy się doczekać wiadomości od Was!

Co myślimy o Pokoju?

Od czasu do czasu każdy z nas myśli o pokoju. Dzieje się tak ponieważ chcielibyśmy, aby pokój był na całym świecie. W ramach Kampanii Tapori dzieci na całym świecie tworzą „Kostki Pokoju”. Już od kilku miesięcy dzieci zastanawiają się nad tym, czym jest dla nich pokój i jak go budować. Odpowiadają na te same pytania, na które Wy już niedługo odpowiecie. Poniżej znajdziecie kilka przemyśleń oraz zdjęć „Kostek Pokoju”. Zapraszamy do lektury!

Léon (Szwajcaria): Naprawić moją dzielnicę.

Célia (Szwajcaria): Żeby budować pokój dla wszystkich w moim sąsiedztwie, potrzebny jest park naprzeciwko naszego domu, w którym będziemy razem grać i dzielić ze sobą dobre chwile.

Lorraine (Wybrzeże Kości Słoniowej): Czuję, że buduję pokój, kiedy jestem zjednoczony z moimi przyjaciółmi. Żeby pokój był w miejscu, w którym mieszkam, musimy sobie wybaczać.

Gil-Christ Le Sage (Republika Środkowej Afryki): Po szkole chodzę pomóc moim rodzicom w pracy na polu. Nie czuję w sobie pokoju, gdy moi rodzice nie mają pracy, pomimo ich wysiłku. Żeby czuć pokój potrzebne są „dni księżyca”, podczas których osoby starsze, dorośli, młodzi i dzieci wspólnie, bez żadnych kłótni, tańczą i śpiewają przy dźwiękach tam-tamu. Po takiej zabawie każdy wraca ze swoją rodziną i to jest dobre!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *