Majowe spotkanie projektu Nasze Głosy

Posted on Czerwiec 15, 2016 by admin in Spotkania Dialogu i Solidarności

Zachęcamy do zapoznania się z relacją ze spotkania w ramach projektu „Nasze Głosy”  w ramach którego uczestnicy analizowali autentyczną sytuację dotyczącą osób potrzebujących wsparcia z instytucją pomocy społecznej oraz różne punkty widzenia na tę sytuację.

21 Maja 2016 r. odbyło się po raz kolejny spotkanie z cyklu „Nasze Głosy”. Jak w poprzednich spotkaniach, uczestnicy pracowali najpierw w grupach roboczych – osoby z trudnym doświadczeniem życiowym, akademicy oraz „pomagacze” – a potem razem na forum. Metodą pracy było nadal krzyżowanie wiedzy.

Praca w grupach roboczych

W pierwszym etapie – prace w grupach roboczych – uczestnicy zastanawiali się nad bohaterami opowiadania – prawdziwej historii z życia wziętej, opisanej przez jedną z uczestniczek. Historia opisywała sytuację wizyty pracownika socjalnego oraz kuratora sądowego u rodziny, w której młoda para z dzieckiem boryka się z różnymi problemami, m. in. bezrobociem, a otoczenie daje sygnały, że w samej rodzinie nie dzieje się dobrze. Pod koniec historii dziecko zostaje zabrane do Domu Małego Dziecka.

Uczestnicy spotkania zastanawiali się również nad „logikami” – głównymi przyczynami działania – postaci w opowiadaniu. Jeden z uczestników, Bogdan, opisał to tak: Dialog mi się podobał, dużo się dowiedziałem i nauczyłem i wyciągnąłem wnioski na przyszłość. Chcę dalej uczestniczyć w dialogu, jestem zainteresowany jego dalszym biegiem. Akademicy mieli przy tym popracować nad tym, w jaki sposób można podejść do analizy relacji między osobami z naukowego punktu widzenia. Animator grupy naukowców, Ryszard Szarfenberg, komentuje to w ten sposób: „Jako facylitator namawiałem członków grupy do zastanowienia się co jako naukowcy możemy wnieść do dyskusji o opisanej sytuacji (jakie kategorie, teorie i inne naukowe elementy można przywołać).”

zdjęcie our voices 2

Wspólne wnioski na forum

Kolejnym etapem było spotkanie na forum. Grupy osób z trudnym doświadczeniem życiowym i pomagaczy podawały logiki, które zostały przez nich wyszukane w tekście. Dwie główne logiki ze strony tej pierwszej grupy to obawa o inne osoby oraz wstyd. Z kolei pomagacze wskazywali często logiki takie jak brak zaspokojenia potrzeb czy poczucie odpowiedzialności. Natomiast akademicy wnieśli do wspólnego zastanawiania się spojrzenie naukowe. Ryszard Szarfenberg: „Byłem zadowolony z tego, że próbowaliśmy wyjść od naukowego spojrzenia, a nie postępujemy według instrukcji dla pozostałych grup (logiki kryjące się za zachowaniami), co dało przynajmniej dwie ogólniejsze perspektywy: analizę transakcyjną oraz people preocessing”. 

 

Końcowym etapem wspólnej pracy była próba podsumowania i wypisania logik, tak żeby zebrać te, które się powtarzają lub są do siebie bardzo podobne. Ostatecznie było ich jedenaście. Następnie, cała grupa starała się znaleźć powiązania między dwoma, różnymi logikami i określić tę relację – czy logiki te wzmacniają się, pokrywają czy też są do siebie przeciwstawne.

Pracowano wspólnie, zdarzały się jednak momenty, kiedy grupy musiały się ustalić wewnątrz siebie wspólną wersję. Jeden z uczestników grupy z trudnym doświadczeniem życiowym, Czarek, tak to skomentował: Wiele różnych pomysłów wyszło przy temacie naszego dzisiejszego spotkania. Ale musimy wypracować konkretny kierunek działania. Z kolei Basia, uczestniczka grupy „pomagaczy” widzi tę kwestię tak: „(…) Fajnie było kiedy wszyscy razem wypracowywaliśmy, różne rzeczy, kiedy strzelaliśmy do jednej bramki. Podobała mi się  praca na forum, to, że mówiliśmy o wstydzie i obawach otwarcie, tu możemy tak mówić.”

Wrażenia uczestników ze spotkania

Opinie po spotkaniu były w większym stopniu pozytywne. Oto jak opisywała Krystyna: „po dzisiejszym spotkaniu mam nowe przemyślenia nad problemem i nowe odczucia w relacji między ludźmi. Jest to potrzebne w prawidłowym funkcjonowaniu w społeczeństwie. Jestem bardzo zadowolona ze spotkania”.

Nie zabrakło jednak głosów bardziej zrównoważonych. Ryszard z trudnym doświadczeniem życiowym puentuje spotkanie w ten sposób: „Czuję niedosyt po dzisiejszym spotkaniu, gdyż mam zbyt duże oczekiwania. Spotkanie w grupie daje mi poczucie solidarności z grupą.”

Jedna z uczestniczek grupy „pomagaczy”, Zuzanna dobrze ocenia organizację pracy: „Bardzo chwalę organizacje dnia; był czas na wszystko bez napięcia. Projekt mi się podoba a szczególnie kiedy w czasie spotkania pojawia się jednomyślność, kiedy jest porozumienie.”

Z kolei Marta z grupy  z trudnym doświadczeniem życiowym wypowiedziała się w niezwykle pozytywnym tonie: Po dzisiejszym spotkaniu czuję się bardzo doceniona ze względu na moją wiedzę oraz dobrze czuję się z tym, ze ktoś współczuje mi i wie co przeszłam w swoim życiu. Lubię słuchać różnych dialogów z różnych grup. Nie mogę się doczekać następnego spotkania grupy. Jestem zafascynowana naszymi dialogami.

zdjęie our voices

Ten projekt został zrealizowany przy wsparciu finansowym Komisji Europejskiej.
Projekt lub publikacja odzwierciedlają jedynie stanowisko ich autora i Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za umieszczoną w nich zawartość merytoryczną.

eacea_2015_00550000_pl

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *