Ojciec Józef Wrzesiński

Józef Wrzesiński przyszedł na świat 12 lutego 1917 roku, w ubogim domu w Angers we Francji. Jego ojciec był Polakiem, a matka Hiszpanką. Żyli skromnie, a zawierucha pierwszej wojny światowej dodatkowo powodowała nawarstwianie się rodzinnych trudności.

W Soissons, 29 czerwca 1946 Józef Wrzesiński przyjął święcenia kapłańskie. Przez dziesięć lat był proboszczem w wiejskiej parafii. W 1956 roku dostał od biskupa propozycję dołączenia do obozowiska dla bezdomnych w Noisy-le-Grand pod Paryżem. 14 lipca 1956 Ojciec Józef dołączył do 252 rodzin, które mieszkały w obozowisku. Przeżył prawdziwy szok. Później napisze: „Tego dnia wszedłem do świata udręki”. Od tego momentu stawiał za cel, aby temu ludowi, który poszukuje swojej godności oraz posiada niepowtarzalne doświadczenia i filozofię, a tak niezbędną dla społeczeństwa, umożliwić dotarcie do miejsc, gdzie podejmowane są najważniejsze decyzje. „Prześladowała mnie myśl, że te rodziny nie wyjdą z nędzy tak długo jak nie zostaną uznane jako całość, jako lud, przez tych, którzy decydują o ich życiu. Przyrzekłem sobie, że jeżeli zostanę, to zrobię wszystko, żeby te rodziny mogły wstąpić na schody Watykanu, Pałacu Elizejskiego, ONZ…”

W Noisy-le-Grand zaproponował rodzinom stworzenie przedszkola i biblioteki. „To nie żywności i odzieży potrzebują ci ludzie, lecz szacunku i uniezależnienia się od dobrej woli innych.” Powstały, więc: kaplica, warsztaty dla młodzieży i dla dorosłych, pralnia, salon piękności dla kobiet…
Wraz z rodzinami z Noisy-le-Grand Ojciec Józef Wrzesiński założył stowarzyszenie „Aide à Toute Détresse” (ATD), co znaczy ‘Pomoc wobec każdego nieszczęścia’. Był pewien, że: „Nędza jest wytworem człowieka i tylko człowiek może ją unicestwić.” Zaczęli do niego dołączać ludzie z różnych stron i środowisk. Niektórzy wybrali zaangażowanie się z najuboższymi. Tak powstaje wolontariat Ruchu ATD Czwarty Świat.

Od 1979, jako członek francuskiej Rady Ekonomiczno-Socjalnej, Ojciec Józef Wrzesiński pracował nad raportem dotyczącym ważnych następstw społecznych i politycznych ubóstwa w Europie i na świecie: „Skrajne ubóstwo a niestabilność ekonomiczno-społeczna”, który został przyjęty 11 lutego 1987 r. Raport definiuje nędzę jako pogwałcenie praw człowieka oraz stwierdza, że nie można skutecznie zwalczać ubóstwa bez jednoczesnego uznania najbiedniejszych za partnerów.

Kilka miesięcy później, 17 października 1987, w Paryżu, na apel Ojca Józefa Wrzesińskiego odpowiedziało ponad 100 000 osób, które wyraziły potrzebę zjednoczenia się dla respektowania praw człowieka. Spotkali się na paryskim placu Trocadéro, w miejscu, gdzie została podpisana Powszechna Deklaracja Praw Człowieka. Tego dnia miało miejsce odsłonięcie płyty pamiątkowej, która głosi, że najbiedniejsi są kreatorami braterskiego społeczeństwa (http://overcomingpoverty.org/)

S_94

14 lutego 1988 Ojciec Józef Wrzesiński umarł i został pochowany w Méry-sur-Oise (Val d’Oise, Francja), tam, gdzie znajduje się międzynarodowe centrum Ruchu ATD Czwarty Świat. Odtąd jego nazwisko jest łączone z wyzwoleniem najuboższych. Przez całe życie był bowiem jednym z nich. Wszystkie publikacje i notatki są zebrane w „Centre International Joseph Wresinski” w Baillet-en-France (Val d’Oise, Francja).

Proces beatyfikacyjny Ojca Józefa Wrzesińskiego rozpoczął się w roku 1997 w Soissons (Francja) i zakończył się na szczeblu diecezjalnym w roku 2003. Dokumentacja została następnie przekazana do Rzymu, gdzie Kongregacja do spraw Świętych wydała 2 czerwca 2007 r. dekret zatwierdzający. Postulatorem procesu jest o. Marc Leclerc SJ, profesor filozofii z Uniwersytetu Gregoriańskiego.

W 2008, dzięki współpracy między Wydawnictwem WIĘŹ oraz Międzynarodowym Ruchem ATD Czwarty Świat, z okazji 20-tej rocznicy śmierci Ojca Józefa Wrzesińskiego, różne ważne wypowiedzi i teksty tego obrońcy praw człowieka i innowatora w dziedzinie pracy socjalnej są teraz dostępne w języku polskim.

,,Ujrzymy słońce. Pisma i słowa”.to wybór różnorodnych tekstów, artykułów, szkiców i wystąpień publicznych założyciela Ruch ATD Czwarty Świat, w których dzieli się on swoimi przemyśleniami dotyczącymi świata skrajnej nędzy i wskazuje drogę do zbudowania demokratycznego społeczeństwa opartego na prawach człowieka, takiego, gdzie nie byłoby zjawiska wykluczenia.